Blogs (over werk)

Hieronder een selectie van blogs die ik in de loop van mijn werkzame leven heb geschreven over werken.


De ondernemende vereniging

Door: Jasper Achterbergh (februari, 2022)

Een van de leukste dingen van werken binnen een vereniging is de diversiteit aan partijen en mensen waar je mee samenwerkt. Als directeur van de zakelijke tak van een traditionele vereniging merk ik steeds vaker welke meerwaarde het heeft om samen met de markt nieuwe producten te ontwikkelen die zich richten op het oplossen van een maatschappelijk probleem. De vereniging als brug tussen markt en overheid.

De afgelopen jaren heb ik mij bezig gehouden met vraagstukken die gaan over transformatie. Het ontwikkelen van nieuwe businessmodellen om van een een traditionele vereniging de stap te zetten naar het zijn van een organisatie die van meerwaarde is in het hier en nu. Wat mij opvalt is dat het gesprek dan altijd begint met de vraag: is onze missie nog relevant? Het jezelf die vraag stellen, hem samen eerlijk durven te beantwoorden en daarna de koppeling te maken met je aanbod van diensten en producten staan aan de basis van innovatie en vernieuwing. Dat doen verenigingen niet alleen. Veel relevante dienstverlening die ontwikkeld wordt draagt bij aan het oplossen van een maatschappelijk probleem. Als vakbond wil ik het beroep sterker maken en daarom houd ik mij bezig met beroepsonderwijs.

Een onderwerp waar ik niet direct verstand van heb, maar wat ik samen met experts vormgeef. Mijn meerwaarde zit in het netwerk en het feit dat ik de afspraken maak. Maar er zijn zoveel partijen met relevante ervaring in het onderwijs dat mijn uitdaging niet ligt in beter worden, maar in mij verbinden met hun kennis en kunde.

Een ondernemende vereniging is niet een vereniging die alles zelf kan, maar die vanuit een heldere visie en een (maatschappelijk) doel een netwerk om zich heen verzamelt en richt.


Verenigen binnen een vereniging

Door: Jasper Achterbergh (april 2021)

Een aantal jaren geleden maakte ik op een 2-daagse bijeenkomst voor professionals werkzaam binnen verenigingen kennis met een vrouw van middelbare leeftijd. Het idee was om met elkaar te delen. Het goede, maar ook de worstelingen van alle dag. Ik weet niet meer waar de mevrouw die het woord nam werkte en of had gewerkt. Ik weet alleen nog dat ze vanuit een zakelijke omgeving binnen een vereniging aan het werk ging en dat het geen positieve ervaring was.

Terwijl ze haar verhaal vertelde gingen er allerlei alarmbellen af in mijn hoofd. Ze was binnengekomen met een heldere opdracht en had een plan van aanpak geschreven. Daar had ze een jaar over gedaan en uiteindelijk was het afgeschoten door de algemene vergadering. Ze bleef maar herhalen hoe goed het plan was, maar toen mensen aan haar vroegen wat ze gedaan had om het plan geaccepteerd te krijgen, anders dan hem bespreken met haar opdrachtgever, bleef het angstvallig stil. Nu wil ik niet bijdragen aan het beeld van een vereniging als een theekransje. Gerenommeerde bedrijven als ANWB en BOVAG zijn georganiseerd als een vereniging. Mijn punt is echter wel dat een vereniging door de specifieke vorm die is gekozen ook vraagt om een aanpak die hierbij aansluit. Bij een bedrijf kunnen de Algemene Vergadering van Aandeelhouders (AVA) of de raad van toezicht (RvT) vrij autonoom opereren. Binnen een vereniging zijn er vaak veel verschillende stakeholders betrokken die minimaal mee moeten worden genomen om tot een resultaat te komen.

Wat mij betreft gaat het zelfs nog verder. Een vereniging als rechtsvorm is bij uitstek een organisatievorm die aansluit bij de trend van cocreatie (samen komen tot resultaat). Twee weten meer dan een en duizend weten meer dan honderd. Een mooi voorbeeld, een ook waar ik regelmatig aan terug heb gedacht, is die van Martijn Aslander. Toen hij kwam spreken bij de vereniging waar ik toen een onderdeel van was, vroeg hij zich hardop af waarom de Greenpeace en andere goede doelen van deze wereld miljoenen investeerden in een nieuw pand als je met de hoeveelheid leegstand van toen ook gratis of tegen een laag bedrag een bedrijfspand kunt huren. Het vraagt om af en toe verhuizen, maar dat doe je dan met je tienduizenden donateurs. Voor verenigingen gold volgens hem hetzelfde als voor goede doelen. Je hebt een groep mensen die meer dan gemiddeld betrokken is, waarom zet je die niet in?

Iedere vereniging zal voor zichzelf moeten bepalen hoe ze het sociaal kapitaal van hun leden in willen zetten. Zolang het maar als een reëele optie wordt gezien om ze hiervoor überhaupt te vragen. De kracht van een vereniging zit niet (alleen) in het steeds verder professionaliseren, maar juist in het activeren wat ze uniek maakt: hun achterban.

Het unieke karakter van de vereniging vraagt dus niet alleen om een specifieke aanpak, maar biedt ook specifieke kansen. Als professional wil ik daar graag werken en aan bijdragen.


Het verhaal van Jasper (als parttimer)

Door: Jasper Achterbergh (2021)

Mijn vrouw heeft een nieuwe fulltime baan en ik ga daarom deeltijd werken. Ik heb deze zin de afgelopen maanden regelmatig uitgesproken, maar hem zo op papier zetten, wetende dat straks mijn hele zakelijke netwerk dit bericht kan lezen is wel een ‘dingetje’.

Als dit een film, serie of boek zou zijn, dan zouden we nu zo’n 15 jaar terug gaan in de tijd en langzaam maar zeker ontdekken hoe de hoofdpersoon op deze plek in zijn leven terechtkwam. Het eerste beeld was van een jonge, ambitieuze man die zijn carrière startte tussen de personeelsdossiers van een grote verzekeraar. De jaren erna zie je hem werken, studeren, leidinggeven, programma’s helpen vormgeven. Af en toe zien we een flits van zijn vrouw die behalve haar werk ook thuis de gaten dicht loopt. Wat ervoor zorgt dat zij worstelt met het combineren van werk en gezin. We zien hem ondertussen steeds meer in balans komen, maar die balans ook weer verliezen. Je zou ze oktober vorig jaar samen aan tafel zien zitten in een goed gesprek. Zij wilde meer focus op het werk en hij wist het niet zo goed, maar wel dat hij verandering wilde en dat er meer is in het leven. Samen besluiten ze een aantal jaren van positie te ruilen. Zij gaat fulltime werken en hij richt zich naast een deel van zijn baan op de kinderen, het huishouden en wat er nog meer op zijn pad komt.

Dat is dus het verhaal tot nu toe. Met nog zo’n 30 jaar te werken komen er vast nog andere hoofdstukken, maar vanaf 1 maart werk ik parttime. Ik vind het spannend, maar gun mijn vrouw wat ik jaren heb gehad, namelijk uit bed stappen met alleen je zakelijke actielijst in je hoofd. En ik gun mijzelf ook meer tijd om aan iets anders als werk te besteden. Ik ga mee naar afspraken op school of de dokter en ook de ramen moeten nog worden gelapt. Waar ik de rest van mijn tijd aan besteed dat wordt vanzelf duidelijk. Ik ben mijn werkgever dankbaar voor deze mogelijkheid, het hoeft niet, maar ze maken het wel mogelijk. En mijn vrouw natuurlijk die ervoor zorgt dat we ook in 2021 e.v. nog op vakantie kunnen 😊.


Doen tot aan mijn pensioen

Door: Jasper Achterbergh (2020)

Honderden ogen van dode en levende mensen staren mij aan terwijl ik mijn handtekening zet. Ik zit met mijn medestudenten in de Senaatszaal van het Academiegebouw van de Universiteit Groningen en vandaag is een mooie dag. Ik en mijn medestudenten zijn geslaagd voor onze leergang strategisch programmamanagement van AOG School of Management.

Nieuwe dingen leren vind ik oprecht een van de leukste dingen die er zijn, nog mooier als het ook nog eens tot resultaat leidt. Vrienden vroegen mij terwijl ik aan het zwoegen was op mijn visiedocument hoe ik mijn studie tot die tijd had ervaren en mijn antwoord was: ‘Ik heb mij voor het eerst van mijn leven verdiept in een werkveld dat aansluit bij mijn kwaliteiten en waarvan ik het idee heb dat ik het kan doen totdat ik met pensioen ga.”

Inmiddels zijn we een paar maanden verder en heb ik heel andere functies (het bewijs dat ik niet zo ben van dezelfde dingen doen tot aan je pensioen), maar ik ben nog steeds oprecht enthousiast over het vakgebied programmamanagement. Het geeft de mogelijkheid vanuit een heldere, strategische veranderopdracht een organisatie bij te sturen. Het gaat over: samenwerken, tot resultaat komen soms zelfs over organisaties heen, over gedeelde waarden zoeken, in lijn brengen van werkzaamheden en (afhankelijk van de organisatie) sturen met of zonder macht. Zoals wel meer vakgebieden heeft ook dit vakgebied zo zijn uitdagingen in een veranderende wereld. Maar achter de flinke lijst met managementtermen waar je als lezer net doorheen bent gescrold ligt een wereld aan interessante onderzoeken en inzichten verscholen. Die, daar ben ik van overtuigd, ook richting de toekomst relevant blijven.

Het tekenen en de ontvangen diploma waren de afsluiter van 2 jaar werken aan en binnen een programma. Twee geweldig mooie en leerzame jaren die mijn perspectief op werk(en) als manager hebben veranderd en verrijkt. Het is heel leerzaam om 2 jaar lang op afstand te staan. Daarnaast was de leergang mijn eerste kennismaking met wetenschappelijk onderwijs. Niet alleen smaakt het naar meer, maar het zorgt ook voor een breder pallet aan vaardigheden. Allemaal dingen die ik hard nodig heb in de 30 jaar die ik nog te gaan heb richting mijn pensioen.